
وقتی «امن ترین مکان» به صحنه جنایت تبدیل می شودپرونده سوگند صیادی و نام رومینا اشرفی نباید به خاطراتی تلخ در حافظه رسانه ای کشور تبدیل شوند. هر بار که چنین جنایتی تکرار می شود، باید از خود بپرسیم چه چیزی را ندیده ایم و کدام هشدار را جدی نگرفته ایم. *محمدهادی جعفرپور خبرآنلاین پیشگیری از خشونت خانوادگی مستلزم شناسایی موقعیت های پرخطر، حمایت مؤثر از کودکان و نوجوانان، و فراهم کردن امکان گزارش امن تهدیدهاست. فرزند کشی!! اتفاقی تلخ و غیرمتعارف که وقوع آن وجدان عمومی را جریحه دار می کند و نظام اجتماعی را به تأمل درباره علل و زمینه های شکل گیری آن وا می دارد. اگرچه هیچ جامعه ای را نمی توان از وقوع کامل جرایم مصون دانست، اما تکرار برخی فجایع، به ویژه قتل های درون خانوادگی و فرزندکشی، دیگر نمی تواند صرفاً در چارچوب رفتار مجرمانه یک فرد یا یک اتفاق استثنایی تحلیل شود. تکرار چنین حوادثی نشانه عمیق ترین شکاف ها و آسیب ها در مناسبات اجتماعی و ساختارهای فرهنگی و تربیتی جامعه است. پدر در ذهن و عاطفه فرزند باید نماد حمایت، امنیت و پناه باشد؛ پدر واجد جایگاهی است که فرزند در دشوارترین شرایط به او اعتماد می کند. حال تصور کنید همان کسی که باید حافظ جان و امنیت فرزند باشد، به دلیل خشم، تعصب، احساس مالکیت یا ناتوانی در کنترل هیجانات خود، به سلب حیات او اقدام کند. برچسب ها: رومینا اشرفی - فرزند - تکرار - کودکان و نوجوانان - خانوادگی - رسانه ای - امنیت |
آخرین اخبار سرویس: |