نبود ما همیشه به نفع طبیعت نیست؛ وقتی طاعون انسان ها را کشت، تنوع زیستی هم کم شد

معمولاً تصور می کنیم وقتی انسان ها منطقه ای را ترک کنند، طبیعت فرصت جان گرفتن دوباره می یابد؛ اما پژوهشی جدید نشان می دهد این تصور همیشه درست نیست.

- نبود ما همیشه به نفع طبیعت نیست؛ وقتی طاعون انسان ها را کشت، تنوع زیستی هم کم شد معمولاً تصور می کنیم وقتی انسان ها منطقه ای را ترک کنند، طبیعت فرصت جان گرفتن دوباره می یابد؛ اما پژوهشی جدید نشان می دهد این تصور همیشه درست نیست.

قرن چهاردهم یکی از دشوارترین دوره های تاریخ اروپا بود.

سرمای طولانی و بارندگی های شدید، محصولات کشاورزی را نابود کرد و به قحطی بزرگی در سال های 1315 تا 1317 انجامید.

چند دهه بعد، بیماری طاعون خیارکی که عامل آن باکتری یرسینیا پستیس بود، در سراسر قاره گسترش یافت و بیش از یک سوم جمعیت اروپا را به کام مرگ کشاند.

به گزارش زومیت، مرگ ومیر گسترده و آشفتگی های اجتماعی ناشی از همه گیری باعث شد بسیاری از روستاها خالی شوند و زمین های کشاورزی وسیعی بدون استفاده باقی بمانند.

جمعیت اروپا نیز تا قرن شانزدهم روند بازیابی خود را آغاز نکرد.

به نقل از لایوساینس، پژوهشگران دانشگاه یورک برای بررسی تأثیر این تحولات بر طبیعت، بیش از 100 مجموعه داده تاریخی مربوط به گرده گیاهان را بررسی کردند.