قصه خاموش اهالی هشت آبان؛ این ماجرای محیط با نان است!

هشتم آبان ماه، همین سال گذشته، رسما در تقویم ایرانی به عنوان یک روز ملی مهم و اثرگذار ثبت شد.

- به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، صبح زود است، هوا هنوز سرد است و مه نازکی روی دامنه ها نشسته.

مردی با لباس خاکی رنگ یگان حفاظت، کوله پشتی سبک و یک بی سیم قدیمی روی شانه، از پاسگاه بیرون می زند.

مسیرش نه جاده آسفالت است و نه حتی جاده ای خاکی مشخص.

او باید چند ساعت پیاده برود تا به نقطه ای برسد که ردپای حیوانات، صدای باد و گاهی رد تایر خودروهای ناشناس، تنها نشانه های حضور انسان در آن گستره بی انتهاست.

این تصویر، نه رمانتیک است و نه قهرمانانه به معنای رایج.

این تصویر واقعی شغلی است که کمتر دیده می شود و بیشتر شنیده می شود: محیط بانی.

هشتم آبان، روز ملی محیط بان، فرصتی است تا از فاصله ای نزدیک تر به این شغل نگاه کنیم؛ شغلی که در میانه کمبودها، خطرها و مسئولیت های بی پایان، همچنان ایستاده است.

وسعتی که با چشم دیده نمی شود حدود 20 میلیون هکتار از عرصه های طبیعی کشور تحت حفاظت قرار دارد.

به طور متوسط، هر محیط بان مسئول حفاظت از حدود 12 هزار هکتار است.

این رقم را کنار استاندارد جهانی بگذارید که معمولاً یک نیرو برای هر هزار هکتار را توصیه می کند.