سلیمان میناسیان؛ چشمِ ابراهیم گلستان

او با «خانه سیاه است» و نیز با فیلم هایی چون «خشت و آینه» ابراهیم گلستان، در بخشی مهم از شکل گیری زبان تصویری سینمای مدرن ایران حضور داشت؛ - او با خانه سیاه است و نیز با فیلم هایی چون خشت و آینه ابراهیم گلستان، در بخشی مهم از شکل گیری زبان تصویری سینمای مدرن ایران حضور داشت؛ سینمایی که می کوشید از بازنمایی سطحی واقعیت عبور کند و به لایه های پنهان تجربه انسانی برسد.

عصر ایران؛ امیر صدرا صیام - در تاریخ سینمای ایران، نام بعضی فیلم برداران در سایه ی نام کارگردانانی قرار گرفته که با آثارشان به حافظه ٔ جمعی راه یافته اند.

سلیمان میناسیان یکی از همین چهره هاست.

فیلم برداری که اهمیت کارش را نمی توان تنها با فهرست فیلم هایی که تصویربرداری کرده است سنجید.

نام او، به ویژه در پیوند با خانه سیاه است ، به یکی از تجربه های یگانه سینمای مستند ایران گره خورده، فیلمی که در آن، تصویر نه وسیله ای برای ثبت واقعیت، بلکه راهی برای مواجهه با آن است.

خانه سیاه است ساخته فروغ فرخزاد در سال 1341، فیلمی کوتاه درباره زندگی ساکنان جذام خانه ی باباباغی در تبریز است، اثری که از محدوده یک مستند اجتماعی فراتر می رود و به تأملی شاعرانه درباره رنج، تنهایی، بدن، ایمان و زندگی بدل می شود.