چرا غول نقدینگی دوباره بیدار می شود؟

 خطر بازگشت رشد نقدینگی به کانال 40 درصد، اقتصاد ایران و تولید را در تنگنای تازه ای قرار داده است.

به گزارش خبرنگار مهر، شاید برای بسیاری از شهروندان و فعالان اقتصادی این پرسش بنیادین مطرح باشد که چرا با وجود آمارهای رسمی از رشد مداوم حجم نقدینگی و سایه سنگین تهدید بازگشت آن به کانال های بحرانی نظیر 40 درصد، کارخانه ها، صنایع و فعالان بخش واقعی اقتصاد همچنان در دریافت تسهیلات خرد و سرمایه در گردش با دیوارهای بلند بن بست و پاسخ های منفی سیستم بانکی مواجه هستند؟ این وضعیت متناقض و آزاردهنده، معلول ساختار ناپایدار پولی کشور، نحوه تامین مالی دولت و مکانیسم هایی است که بانک مرکزی برای کنترل تورم به کار گرفته است.

برای درک عمیق تر این پدیده، باید موتورهای محرک خلق پول، چالش های سیاست کنترل مقداری ترازنامه و راه های برون رفت از این چرخه معیوب را واکاوی کرد.

موتورهای پنهان خلق پول بدون پشتوانه در سیستم بانکی برای فهم اینکه چرا نقدینگی با چنین شتابی رشد می کند، باید به ریشه های تولید پول در اقتصاد نگاهی انداخت.

نقدینگی تنها اسکناس های چاپ شده توسط بانک مرکزی نیست، بلکه بخش عمده آن همان اعدادی است که به شکل سپرده های بانکی در حساب های افراد و شرکت ها جا خوش کرده است.