کمبود حضور زنانه

مسئله این نیست که زنان یکسان فکر می کنند یا مردان از این تجربه ها بهره نبرده اند.

مسئله آن است که وقتی یک تجربه انسانی در ساختار قدرت و ادراک سهم کم تری داشته، چیزی از فهم ما کم می شود.

یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: جهان هنوز حضور زنانه کم دارد.

برای فهم این کمبود خوب است به زنی نگاه کنیم که عمر کوتاهش را در خانه و جامعه گذراند، اما هیچ کدام را جای دیگری ننشاند.

فاطمه دختر محبوب پیامبر بود، همسر علی بود، مادر بود، و در عین حال، کسی بود که درباره ی سرنوشت جامعه ی خود سخن می گفت.

این ها توصیف چند شخصیت گوناگون نیستند.

وجوه یک زندگی و یک شخصیت هستند که نمی توان آن ها را از هم جدا کرد.

ما اغلب تاریخ را در نگاه به جایگاهی می خوانیم که قدرت در آن مستقر است.

می پرسیم حاکم که بود، فرمانروایی در دست چه کسی بود، و آن که بر دیگری پیروز شد که بود.

با این ترتیب، تجربه های غیر حاکمیتی از تاریخ بیرون می مانند.

زنان در زندگی حضور داشته اند، اما زندگی آن ها کم تر به معیار فهم جامعه تبدیل شده است.

در نتیجه، تصویری که از جهان ساخته ایم، به اندازه ی خود جهان گسترده نیست.

فاطمه را نمی توان فقط از نسبتش با مردان پیرامونش شناخت.

در اختلافی که پس از درگذشت پیامبر پدید آمد، او خود سخن گفت.