راز ماندگاری تفنگ ژ3 در ارتش ها و میدان های نبرد

ژ3 با تکیه بر سادگی تولید، دقت بالا و قدرت تخریب مهارنشدنی کالیبر 7.

62، به رغم چالش هایی نظیر وزن سنگین، پس از گذشت بیش از نیم قرن همچنان در میادین نبرد خاورمیانه حضور دارد.

 ورود ژ3 به میادین نبرد، پایان دوران طلایی تفنگ FAL بود.

طراحی آلمانی ها به قدری موفق بود که این سلاح به بیش از 70 کشور جهان صادر شد و بسیاری از کشورها از جمله ایران، امتیاز تولید بومی آن را از کارخانه هکلر و کخ دریافت کردند.

در خاورمیانه، ژ3 نقش استراتژیکی ایفا کرده است.

  این سلاح در ایران، پاکستان، ترکیه و عربستان به کار گیری شد و از همان زمان پای ثابت شبکه رزم تمام این کشورها است.

در کنار نقش آفرینی تاریخی در دفاع مقدس به عنوان سلاح سازمانی ارتش، ژ3 در درگیری های ترکیه و حتی جنگ یمن هم نقش محوری داشته است.

در اواخر دهه 1950 میلادی، زمانی که بیشتر تسلیحات با روش های زمان بر و پرهزینه ماشین کاری قطعات فولادی تولید می شدند، مهندسان هکلر و کخ آلمان غربی با طراحی تفنگ ژ3  یک تحول صنعتی در فناوری نظامی ایجاد کردند.

نوآوری اصلی این سلاح، استفاده از ورقه های فولادی پرسکاری و جوشکاری شده در ساخت بدنه بود که تولید انبوه، سریع و ارزان را در دوران جنگ سرد ممکن ساخت.

از منظر مکانیک، ژ3 برخلاف اکثر تفنگ های هم نسل خود که از سیستم سنتی فشار مستقیم گاز باروت استفاده می کردند�