وقتی وطن پشت فرزندانش را خالی کرد

ایران آن روزها خود در آتش جنگی تحمیلی می سوخت و زیر بار تحریم و کمبود بود؛ با این همه، در خانه اش را به روی صدها هزار عراقیِ رانده شده گشود.

- آلاء حسین، بازیگر عراقی آلاء حسین را عراقی ها بیشتر با زرق ورق می شناسند؛ برنامه ای طنز در شبکه الشرقیه که او را به چهره ای محبوب بدل کرد.

اما در سال های اخیر نامش بیش از صحنه با سیاست گره خورده است.

حمایت بی پرده از حشد الشعبی و بازی در سریال العشره ، که درباره شهدای همین نیروست، او را به یکی از جنجالی ترین هنرمندان عراق تبدیل کرد.

جنجال تازه اما از جای دیگری برخاست.

او در مراسم تشییع آیت الله خامنه ای شرکت کرد و چندی بعد در رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی در بغداد با رایزن فرهنگی دیدار کرد و گلدانی فیروزه کوب و فرشی ایرانی هدیه گرفت.

رسانه های عراقی این دیدار را پاداش حضورش در تشییع خواندند.

خودش اما گفت نه تکریمی در کار بوده و نه این هدیه چیزی جز رسم میزبانی آن نهاد است.

پس از این هیاهو، آلاء حسین به برنامه منی سامی در شبکه الأولی رفت و با پرسشی صریح روبه رو شد: عقیده برایت عزیزتر است یا وطن؟ نخست برآشفت که مجبور به پاسخ نیست، و سپس جمله ای گفت که در عراق دست به دست شد: عقیده و وطن دو چشم یک چهره اند و برابر؛ وقتی وطن به خطر افتاد، عقیده نجاتش داد .