تحلیلی بر دیالوگ «این زن حق منه، سهم منه» شکیبایی در فیلم هامون + سکانس

این سکانس نشان می دهد که چگونه یک فیلم می تواند با تکیه بر بازیگری و دیالوگ، بدون نیاز به اتفاقات بزرگ یا صحنه های پرهیجان، یکی از ماندگارترین لحظات تاریخ سینمای ایران را خلق کند.

- تحلیلی بر دیالوگ این زن حق منه، سهم منه شکیبایی در فیلم هامون + سکانس این سکانس نشان می دهد که چگونه یک فیلم می تواند با تکیه بر بازیگری و دیالوگ، بدون نیاز به اتفاقات بزرگ یا صحنه های پرهیجان، یکی از ماندگارترین لحظات تاریخ سینمای ایران را خلق کند.

عصر ایران نوشت: گاهی یک سکانس، فقط به خاطر یک دیالوگ در حافظه سینما ماندگار نمی شود، بلکه به خاطر انسانی که در حال فروپاشی است.

  سکانس دادگاه فیلم هامون ساخته داریوش مهرجویی، از همین دست لحظه هاست، صحنه ای که خسرو شکیبایی با اجرایی فراموش نشدنی، آشفتگی، درماندگی و استیصال مردی را به تصویر می کشد که احساس می کند همه چیز را از دست داده است.

بسیاری این سکانس را با جمله معروف این زن حق منه.

به یاد می آورند، اما آنچه این صحنه را به یکی از ماندگارترین لحظات سینمای ایران تبدیل کرده، قدرت بازیگری، دیالوگ نویسی و نمایش تدریجی فروپاشی روانی شخصیت اصلی است.

خلاصه داستان فیلم هامون ساخته داریوش مهرجویی در سال 1368، داستان حمید هامون با بازی خسرو شکیبایی را روایت می کند، روشنفکری که زندگی اش میان فلسفه، عرفان�