ساخت داخل؛ به چه قیمت، با چه دستاوردی

ساخت داخل زمانی به توسعه صنعتی منجر می شود که سفارش های داخلی به یادگیری، افزایش توان مهندسی و شکل گیری بنگاه های رقابت پذیر منتهی شوند.

حمایت زمانی در خدمت توسعه قرار می گیرد که این نتایج با هزینه ای توجیه پذیر و در مسیری پایدار به دست آیند.

عصر ایران ؛ حمید خدری ـ دکترای مدیریت صنعتی مکث: نویسنده در یادداشت هایی که هر یک مستقل از دیگری است می کوشد با نگاهی تازه به پیوند انرژی و توسعه در ایران و جهان، به آگاهی عمومی کمک کند.

این یادداشت، شانزدهمین شماره از این مجموعه است.

هر چند احداث نیروگاه و پالایشگاه ظرفیت تأمین انرژی کشور را افزایش می دهد ولی افزایش ظرفیت به تنهایی برای توسعه صنعتی کافی نیست.

صنایع به زیرساختی نیاز دارند که بتوانند برای تأمین پایدار انرژی و تداوم تولید به آن اتکا کنند.

پایداری این زیرساخت ها نیز به نگهداری، تعمیر و جایگزینی به موقع تجهیزات وابسته است.

ساخت داخل از همین مسیر با توسعه پیوند می خورد.

ساخت داخل می تواند دسترسی به تجهیزات و خدمات مورد نیاز را تسهیل  و زمینه شکل گیری دانش و توان مهندسی در کشور را فراهم آورد.

بااین حال، هر نوع تولید داخلی  به ایجاد این قابلیت ها منجر نمی شود.

پرسش اصلی این است که توان تولیدی ایجادشده تا چه اندازه به استمرار عرضه انرژی، کاهش آسیب پذیری زیرساخت ها و ارتقای ت