فرمول حمید شب خیز که 25 سال برایش کار کرد

در دنیای رسانه که هر روز با ابزارهای تازه، جلوه های بصری پیچیده و شکل های جدید برنامه سازی روبه رو می شوید، هنوز یک تلویزیون فارسی زبان در خارج از کشور وجود دارد که انگار عقربه های ساعت در آن متوقف شده اند.

- در دنیای رسانه که هر روز با ابزارهای تازه، جلوه های بصری پیچیده و شکل های جدید برنامه سازی روبه رو می شوید، هنوز یک تلویزیون فارسی زبان در خارج از کشور وجود دارد که انگار عقربه های ساعت در آن متوقف شده اند.

کافی است چند ثانیه از یکی از برنامه های حمید شب خیز در شبکه لس آنجلسی ITN را تماشا کنید تا حس کنید ناگهان به 50 - 25 سال قبل برگشته اید؛ به روزگاری که پرده سبز، پس زمینه های نه چندان باورپذیر و شیوه اجرای خاص مجریان، بخشی جدایی ناپذیر از تلویزیون فارسی زبان بودند.

انگار در این شبکه نه تنها دکور و تجهیزات، بلکه خود زمان هم تمایلی به جلو رفتن ندارد.

کیفیت فنی برنامه ها، تکرار الگوهای قدیمی و نبود سناریو یا محتوای منسجم در برخی از تولیداتش، از جمله مواردی است که می توان درباره آن ها بحث کرد.

در دورانی که حتی تولیدکنندگان محتوای مستقل هم برای جلب توجه مخاطب به سراغ شیوه های تازه روایت و تصویر می روند، اصرار بر فرمول هایی که سال هاست تغییر چندانی نکرده اند، پرسش برانگیز است.