گرانی در جنگ؛ وقتی سفره مردم کوچک تر می شود

جنگ فقط در میدان نبرد، هزینه ایجاد نمی کند؛ بلکه بخشی از هزینه آن در بازارها، در سبد خرید خانوارها و در تصمیم های ضروری مردمی ظاهر می شود که باید با درآمدی محدود، نیازهایی هر روز گران تر را تأمین کنند.

البته خاموش شدن آتش جنگ، لزوماً به معنای پایان فشار اقتصادی نیست.

اختلال در تولید و تجارت، آسیب به زیرساخت ها، افزایش نااطمینانی و دشواری تأمین مواد اولیه آن فشار اقتصادی را تا رفع نقایص استمرار می هد؛ اقتصادی که پیش از جنگ نیز با تورم مزمن و کاهش قدرت خرید روبه رو بوده است، یعنی کاستی تراکمی داشته است و باید این عقب ماندگی را در ضمن بازسازی آسیب های ناشی از جنگ تأمین کند.

معضل امرور رشد تورمی کالاها نیست، بلکه نگرانی عمیق تر آن است که گرانی با کاهش توان تولید همراه شده است: از یک سو، هزینه تأمین نیازهای ضروری افزایش می یابد و از سوی دیگر، به دلیل ضعف تولید، درآمد واقعی توان همراهی با افزایش هزینه ها را ندارد.

در چنین وضعیتی، گرانی دیگر یک شاخص آماری نیست؛ به محدودشدن انتخاب های روزمره، حذف تدریجی برخی نیازها و کاهش کیفیت زندگی تبدیل می شود.

تورم در کنار انقباض اقتصاد بر اساس نتایج حساب های ملی فصلی مرکز آمار ایران که در شهریور 1405 منتشر شد، تولید ناخالص داخلی در بهار این سال نسبت به دوره مشابه سال قبل، با احتساب نفت 10٫1 در�