
نگاهی به نمایش تهران، پاریس، تهران/ پل؛ روایتی از امکان دوباره زیستندر جامعه ای که بسیاری از آدم ها در زندان تجربه های خود گرفتارند؛ زندانی از خاطرات تلخ فرصت های ازدست رفته و رابطه های گسسته «پل» فراتر از یک قصه فردی، - نگاهی به نمایش تهران، پاریس، تهران/ پل؛ روایتی از امکان دوباره زیستن در جامعه ای که بسیاری از آدم ها در زندان تجربه های خود گرفتارند؛ زندانی از خاطرات تلخ فرصت های ازدست رفته و رابطه های گسسته پل فراتر از یک قصه فردی، روایتی درباره وضعیت انسان معاصر است. عصر ایران؛ امیر صدرا صیام- نمایش تهران، پاریس، تهران / پل به کارگردانی سعید دشتی، روایتی است از عبور. عبور از زندان به صحنه، از نفرت به عشق و از گذشته ای تلخ به امکان دوباره زیستن. نمایشی که در هسته داستانی خود، قصه بازگشت انسانی را روایت می کند که گمان می کند فرصت زندگی را از دست داده است، اما هنوز می تواند به خود، به دیگری و به جهان پیرامونش بازگردد. پل در این معنا، صرفاً عنوانی برای یک نمایش نیست، بلکه استعاره ای از امکان پیوند و عبور است. پلی میان گذشته و آینده، انزوا و ارتباط، شکست و امید. اهمیت چنین روایتی را باید در نسبت آن با زیست ایرانی معاصر جُست . ما در جامعه ای زندگی می کنیم که تجربه گسست، تعلیق، ناکامی و فرسودگی عاطفی به بخشی از واقعیت روزمره آن تبدیل شده است. برچسب ها: تهران - خاطرات تلخ - نمایش - زندان - خاطرات - زندانی - فرصت |
آخرین اخبار سرویس: |