وزیر فقید آموزش و پرورش و 5 برنامه راهبردی او در سال 1392 که همچنان گره گشاست

کافی است متولیان امروز دستگاه تعلیم و تربیت، به جای دل خوش کردن به شعارهای زودگذر و طرح های فاقد پشتوانه پژوهشی، همین پنج برنامه راهبردیِ دکتر فانی را از قفسه بایگانی خارج کنند؛ آن را با اقتضائات فناوری روز، اسناد بالادستی و سیاست های راهبردی دولت مستقر بازآرایی و تنها از حیث جزییات اجرایی بازتنظیم کنند.

عصر ایران؛ امیر عباس میرزاخانی- روزگار، گاه مردان بزرگ را در سکوت می برد و یادگاران شان را در ترازوی قضاوت تاریخ می نشاند.

  خبر درگذشت دکتر علی اصغر فانی، داغی گران بر دل اهالی فرهنگ و آموزش نشاند؛ مردی که تا آخرین نفس، دغدغه مدرسه داشت و برای اعتلای نظام تعلیم و تربیت این مرز و بوم، قامتی از کوشش و تکاپو بازنایستاد.

امروز که آن مدیر اندیشه ورز از میان ما رفته است، گران بها ترین کار، نه مرثیه سرایی که بازخوانی دقیق و متدلوژیک شیوه مدیریت اوست.

  وقتی دکتر فانی در پاییز 1392 پس از کسب رأی اعتماد از مجلس نهم، سکان وزارت را در یکی از حساس ترین مقاطع سیاسی کشور بر عهده گرفت، با کوله باری از تجربیات و برنامه های ماندگار در آموزش و پرورش در سنوات گذشته -مانند تأسیس مدارس نمونه دولتی، مدارس شاهد، طرح پراکنده شاهد و ده ها ابتکار  دیگر- این بار در قامت وزیر آموزش و پرورش پا به میدان گذاشت.