بازخوانی تاریخ؛ نبش قبر شاهزاده از ترس خلخالی!

در تصویری که از اواخر عمر عبدالحسین میرزا فرمانفرما باقی مانده -احتمالاً یکی از آخرین عکس های او، مربوط به سال 1315- در دو سوی شاهزادهٔ سالخورده، - به گزارش تابناک ، همین یک قاب، خلاصه ای است از موقعیت عبدالعلی در میان فرزندان پدرش: او در انتهای فهرست بلندبالای سی وشش فرزندِ مردی به دنیا آمده بود که خود یکی از قدرتمندترین و ثروتمندترین رجال دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بود؛ مردی که دایی محمد مصدق، داماد ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه، و روزگاری نخست وزیر ایران بود.

عبدالعلی فرمانفرماییان در ششم بهمن 1313 در تهران زاده شد، از مادری به نام بتول خانم احشمی کرمانشاهی که خود از خاندانی شناخته شده در غرب ایران برخاسته بود.

فرمانفرماییان بزرگ عادت داشت از هر قوم بزرگ ایرانی همسری اختیار کند تا ریشه قدرت و نفوذش منحصر به تهران و مرکز نباشد.

 عبدالعلی فرمانفرماییان از همین مادر، هفت خواهر و برادر تنی داشت: مریم، مهرماه، منوچهر، عبدالعزیز، ابوالبشر، لیلا، هایده و سیروس.

این هفت تن، هر یک به شیوهٔ خود، بعد ها بخشی از تاریخ معاصر ایران را رقم زدند: منوچهر با خاطرات معروفش خون و نفت ، عبدالعزیز فرمانفرماییان معمار نامدار با طراحی ورزشگاه آزادی و فرودگاه مهرآباد، و مریم -که بیش از هر که دیگر، مسیر خانواده را از اشرافیت جدا کرد- به عنوان �