وقتی پرحرفی دیگر «عادی» نیست؛ پشت حرف های بی پایان چه می گذرد؟

یک روانشناس با تاکید بر اینکه نقص در «کنترل تکانه» عامل اصلی ناتوانی در مهار جریان کلام است، معتقد است تفاوت پرحرفی سالم و مرضی در هدفمندی و موقعیت سنجی افراد در تعاملات اجتماعی نهفته است.

- وقتی پرحرفی دیگر عادی نیست؛ پشت حرف های بی پایان چه می گذرد؟ یک روانشناس با تاکید بر اینکه نقص در کنترل تکانه عامل اصلی ناتوانی در مهار جریان کلام است، معتقد است تفاوت پرحرفی سالم و مرضی در هدفمندی و موقعیت سنجی افراد در تعاملات اجتماعی نهفته است.

سید علی قاسمی در گفت وگو با ایسنا، در این باره که تفاوت بین پرحرفی برون گرایانه و پرحرفی مرضی که نشانه های اختلالات خلقی است چیست؟ گفت: یک شخصیت برون گرای سالم تعاملی هدفمند دارد.

او به اندازه ای که لازم است حرف می زند و وقتی هدف محقق شد دلیلی برای پرحرفی های پراکنده و بی هدف نمی بیند.

این روانشناس افزود: هنگام تعامل با یک برون گرای سالم، دریافت می کنید که حرف های او هدفمند است و چیزی به دانش یا فهم طرفین اضافه می کند.

او موقعیت شناس است اگر شرایط حرف زدن نباشد یا مخاطب آمادگی گوش دادن نداشته باشد به زور صحبت نمی کند.

او مدام زبان بدن طرف مقابل را بررسی می کند و اگر ببیند مخاطب عجله دارد یا حالش مساعد نیست، مکالمه را ادامه نمی دهد.