نوجوان ایرانی، جهانی که آن را نمی شناسیم

یشتر به بزرگسالانی نیاز دارند که بتوانند بگویند «من همه چیز را درباره دنیای تو نمی دانم، اما می خواهم آن را بشناسم.

بیا در موردش با هم حرف بزنیم.

» - یشتر به بزرگسالانی نیاز دارند که بتوانند بگویند من همه چیز را درباره دنیای تو نمی دانم، اما می خواهم آن را بشناسم.

بیا در موردش با هم حرف بزنیم.

خبرگزاری مهر، سرویس دین، حوزه و اندیشه، سامان سفالگر؛ نوجوانان امروز در جهانی بزرگ می شوند که فقط ابزارهایش با جهان نسل های قبل متفاوت نیست بلکه قواعد ارتباط، دیده شدن، دوستی، یادگیری و حتی تعریف خود نیز در آن تغییر کرده است.

شکاف میان نوجوان و خانواده، بیش از آنکه صرفا شکاف سنی باشد، شکاف تجربه است.

نوجوان امروز ممکن است صبح خود را با پیام های دوستانش آغاز کند، بخشی از هویت خود را در شبکه های اجتماعی بسازد، برای یادگیری به ویدئو و هوش مصنوعی رجوع کند، از یک اتفاق خانوادگی در گروه دوستانش حرف بزند و همزمان در خانه، با والدینی روبه رو باشد که مهم ترین نگرانی شان این است که وی چقدر با گوشی خود کار می کند.

اینجا مساله آغاز می شود: دو جهان در یک خانه زندگی می کنند، اما الزاما یکدیگر را نمی فهمند و درک نمی کنند.

این تفاوت البته پدیده ای جدید نیست.