سازمان های به درد نخور!

بعضی سازمانها و نهادها ، هم بودجه دارند، هم ساختمان و تشکیلات دارند، هم مصوبه دارند اما مرده اند چون به درد مردم نمی خورند - روزنامه اعتماد نوشت: گاهی با نهادی مواجهیم که ساختمانش پابرجاست، بودجه اش برقرار است، مدیر دارد، جلسه دارد، مصوبه دارد و گزارش عملکرد هم منتشر می کند؛ اما روح ماموریتش می میرد و این یعنی نهاد زنده است، اما کارکردش مرده است.

اگر نهاد ناظر در افکار عمومی بیشتر به عنوان صیانت کننده از نهاد تحت نظارت شناخته شود، باید زنگ خطر را شنید؛ ناظر نباید به حافظ تحت نظارت تبدیل شود.

قوه قضاییه برای اجرای عدالت است؛ نه صرفا اجرای قانون.

پلیس برای امنیت مردم است؛ نه امنیت در برابر مردم.

رسانه برای دیدن حقیقت است؛ نه تولید تصویری که قدرت دوست دارد، ببیند.

  دانشگاه برای پرسشگری است؛ نه تربیت انسان های محتاطی که پیش از گفتن حقیقت، به هزینه گفتنش فکر کنند.

انتخابات برای انتخاب است؛ نه صرفا برگزاری مراسم انتخاب و دولت برای بهتر کردن زندگی مردم است؛ نه اینکه مردم دائما نگران تصمیم های دولت باشند.

 اینجا مرز خطر است؛ وقتی حکمرانی برای مردم و خدمت به مردم آرام آرام جای خود را به حکمرانی بر مردم می دهد.

وقتی شهروند به جای آنکه صاحب حق باشد، تبدیل به موضوع کنترل می شود.