بررسی بالینی اثر عصاره سیر در درمان عفونت پاپیلومای انسانی

نتایج یک کارآزمایی بالینی نشان داد عصاره سیر موضعی با غلظت پنج درصد و محلول پودوفیلین 20 درصد، پس از چهار هفته درمان، نتایج مشابهی در کاهش ضایعات پوستی ناشی از عفونت ویروس پاپیلومای انسانی داشتند؛ - با این حال، پژوهشگران تأکید می کنند که برای ارزیابی ماندگاری اثر درمان و ایمنی آن، به مطالعات گسترده تر نیاز است.

پژوهشگران در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده، اثر عصاره سیر موضعی را با محلول 20 درصد پودوفیلین در درمان زنان مبتلا به زگیل تناسلی مقایسه کردند.

نتایج این مطالعه نشان داد هر دو روش طی چهار هفته موجب کاهش اندازه و تعداد ضایعات شدند و میزان پاسخ کامل به درمان در دو گروه تقریباً یکسان بود.

 با این حال، محدود بودن تعداد شرکت کنندگان و کوتاه بودن دوره پیگیری، امکان نتیجه گیری قطعی درباره برتری یکی از روش ها، ماندگاری اثر درمان و احتمال بازگشت ضایعات را فراهم نمی کند.

در این مطالعه 74 زن مبتلا به زگیل تناسلی شرکت داشتند که به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند.

در گروه نخست، 37 نفر عصاره سیر موضعی با غلظت پنج درصد دریافت کردند و در گروه دوم، 37 نفر با محلول 20 درصد پودوفیلین تحت درمان قرار گرفتند.

درمان در هر دو گروه هفته ای یک بار و به مدت چهار هفته انجام شد.