چرا روستایی کار کند و دلال سود؟

دست هایش رد خاک و داس دارد.

روزها و شب ها برای کاشت، داشت و برداشت محصول وقت گذاشته، هزینه بذر و نهاده و آب و نیروی کار را پرداخته و حالا که فصل فروش رسیده، بازار اصلی در کدام شهر است؟ روزنامه آگاه نوشت: دست هایش رد خاک و داس دارد.

روزها و شب ها برای کاشت، داشت و برداشت محصول وقت گذاشته، هزینه بذر و نهاده و آب و نیروی کار را پرداخته و حالا که فصل فروش رسیده، باید برای محصولی که حاصل ماه ها زحمت اوست مشتری پیدا کند.

اما مشتری کجاست؟ بازار اصلی در کدام شهر است؟ محصولش را با چه قیمتی باید بفروشد و چگونه می تواند آن را به دست خریدار برساند؟ برای بسیاری از تولیدکنندگان روستایی، پاسخ این پرسش ها به اندازه روند تولید دشوار است.

در چنین شرایطی، واسطه ای که پول نقد و امکان حمل ونقل یا دسترسی به بازار دارد، به سراغ محصول می آید، آن را با قیمتی پایین می خرد و در بازاری دیگر با بهایی به مراتب بالاتر، می فروشد.

این چرخه تنها به محصولات کشاورزی محدود نیست.

در بسیاری از روستاها، هنرمند صنایع دستی نیز با مسئله ای مشابه روبه رو است؛ ساعت ها و روزها برای بافت، دوخت یا ساخت یک محصول وقت می گذارد، اما نه راهی برای معرفی آن به مشتری دارد و نه از سلیقه بازار و قیمت محصولات مشابه اطلاع دقیقی دارد.