امروز با احمد شاملو: یادش به خیر پاییز با آن توفانِ رنگ و رنگ

با آفتاب و آتش دیگر گرمی و نور نیست، - بی آنکه دیده بیند،در باغاحساس می توان کرددر طرحِ پیچ پیچِ مخالف سرای بادیأسِ موقرانه ی برگی کهبی شتاببر خاک می نشیند.

--- بر شیشه های پنجرهآشوبِ شبنم است.

ره بر نگاه نیستتا با درون درآیی و در خویش بنگری.

با آفتاب و آتشدیگرگرمی و نور نیست،تا هیمه خاکِ سرد بکاویدررؤیای اخگری.

--- اینفصلِ دیگری ستکه سرمایشاز دروندرکِ صریحِ زیبایی راپیچیده می کند.

یادش به خیر پاییزبا آنتوفانِ رنگ و رنگکه برپادر دیده می کند! --- هم برقرارِ منقلِ اَرزیزِ آفتاب،خاموش نیست کورهچو دی سال: خاموشخودمنم! مطلب از این قرار است:چیزی فسرده است و نمی سوزدامسالدر سینهدر تنم! احمد شاملو 1349 اَرزیزِ: فلز نقره ای رنگ که برای سفید کردن ظزوف مسی استفاده می شود/قلع منقل ارزیز آفتاب: آسمان نقره ای رنگ (منتقل) آفتاب را در برگرفته است/و آفتاب چون کوره روشن در حال سوختن است