شهرهای رُمان ها؛ برگرفته از واقعیت یا زاده خیال؟

نویسنده در این نقد این مدعا را رد می کند که شهرهای رمان ها در واقعیت پیدا نمی شوند و مثال های متعددی آورده تا نشان دهد اتفاقا برگرفته از واقعیت بوده و البته در روایت آنها از قوه خیال هم بهره گرفته شده است.

- .

عصر ایران؛ روفیا عابدی (نکته سنج)- خبرگزاری کتاب ایران در نوشته نه چندان بلندی با عنوان اصلی در جست وجوی سراب کلمات پرسشی درانداخته که چرا شهرهای رمان ها در واقعیت پیدا نمی شوند و کوشیده به آن پاسخ دهد حال آن که خود پرسش درست نیست! نویسنده در توضیح آورده است: تصور کنید چمدان تان را بسته اید تا پا جای پای شرلوک هولمز بگذارید یا در مه مه آلود خلنگزارهای برونته قدم بزنید، اما وقتی می رسید، می بینید رؤیایی که در سر داشتید با واقعیت روی نقشه هم خوانی ندارد.

حقیقت این است که مکان های محبوب ما در کتاب ها، بیش از آنکه قطعه ای از خاک زمین باشند، در کارگاه تخیل خود ما ساخته شده اند.

خانم الهه شمس در آغاز نوشته است: شهر باث، منطقه دورست یا هاوورث همگی مقاصد واقعی جهان ما هستند؛ مکان هایی که می توان روی نقشه انگشت رویشان گذاشت و با قطار به دیدنشان رفت.

اما خلنگزارهای وحشی خواهران برونته، باثِ پرزرق وبرق جین آستین یا وسکسِ وهم آلود توماس هاردی، پیش از آنکه خاک و سنگ باشند، استعاره های ادبی اند؛ سرزمین هایی خیالی که هرگز در جهان �