روایت حمید جبلی از لحظه تولدش

حمید جبلی، فقط بازیگری شیرین نیست، او گاهی هم دست به قلم می شود و داستان می نویسد؛ قصه هایی که همچون جهان عروسک ها با فانتزی و خیال در آمیخته اند.

این هنرمند که در زمینه بازیگری، عروسکی، صداپیشگی، نویسندگی، نقاشی، عکاسی و مجسمه سازی صاحب تجربه های بسیار است، زاده نهم مهر سال 1337 است و امروز، 68 ساله می شود.

او اما هنوز شیطنت و شیرینی دوران کودکی را دارد.

به انگیزه زادروز او، دو قصه از کتاب پسربچه شصت ساله را که داستان خیال انگیز او درباره نخستین روزهای تولدش، را مرور می کنیم تا زادروز این هنرمند، با قصه های خود او شیرین تر و خیال انگیزتر شود.

جبلی در کتاب پسربچه شصت ساله داستان روز تولد خود را این چنین روایت کرده است: اتاق مهربانی ما میلیون ها نفر بودیم.

با سرهای بسیار بزرگ، بدون گوش و چشم، نه دماغ داشتیم و نه دهان.

ولی دُم هایی داشتیم بسیار بلند که بیش از حد می جنبید و ما را به سمتی می برد.

همه با هم می رفتیم انگار هُل مان می دادند یا نیرویی ما را به سمت خودش می کشید.

گوی بزرگی نمایان شد، آن ها که زودتر رسیده بودند روی سر هم به او چسبیده بودند.

من عقب بودم.

از لابه لای همه مرا به سمت خودش کشید و تازه فهمیدم برای من باز کرد و بقیه را پس زد.