روایت اسارت در تکه های چوب و هسته های خرما

با هسته های خرمایی که خود عراقی ها برای ما می آوردند، تسبیح ساختم.

با سیم خاردار سوراخشان می کردیم و از آلومینیوم سر مسواک و خمیردندان، - آزاده دفاع مقدس گفت: با هسته های خرمایی که خود عراقی ها برای ما می آوردند، تسبیح ساختم.

با سیم خاردار سوراخشان می کردیم و از آلومینیوم سر مسواک و خمیردندان، برای تزیین، مفتول درست می کردیم.

به گزارش خبرنگار مهر، همیشه از سختی های دوران اسارت شنیدیم؛ از فشارهای روحی، کمبود امکانات، دوری از خانواده و شرایط دشواری که رزمندگان ایرانی در هشت سال جنگ تحمیلی در اردوگاه های عراق تجربه کردند.

اما وجه دیگری از زندگی اسرا کمتر دیده شده؛ اینکه آنها در همان محیط سخت، برای ادامه زندگی روزمره و حفظ روحیه خود به هنر و ساختن پناه می بردند.

اسارت برای آنان روزهای انتظار و تلخی بود اما با این حال، زندگی در اردوگاه با تمام محدودیت هایش جریان داشت.

آزادگان، بخشی از فضای سخت اردوگاه را با خلاقیت و هنر خود قابل تحمل تر می کردند.

آنها با همان امکانات کمی که در اختیار داشتند، چیزهایی می ساختند که شاید در نگاه اول ارزش مادی چندانی نداشته باشد، اما برای آزاده و هم بندی هایش ارزش و اهمیت زیادی داشت.

حالا سال ها بعد، بخشی از این آثار در نمایشگاه آوازهای دوردست 2 به نمایش درآمده است؛ نمایشگاهی که در ایام هفته دفاع �