ظریف: روس ها نه فرشته نجات ایران هستند و نه دشمن/ یک کشور نباید تمام تخم مرغ های خود را در سبد یک قدرت بگذارد

بزرگ ترین آسیب پیوندهای ایران و روسیه، دوقطبی شدن شدید افکار عمومی و محافل نخبگانی داخلی میان دو جریان احساسی روس ستیزی  و روس پرستی است.

- نظام کنونی جهانی دگرگونی بنیادینی را تجربه می کند که کانون آن، گذار از ساختارهای سخت دو قطبی یا هژمونی های ادعایی تک قطبی و ورود به جهان پساقطبی است.

در این فضای نوین، قدرت از کانون های دیرینه جغرافیایی جابه جا شده و سرشتی چندلایه، پویا، و شبکه ای یافته است.

انگاره های کهن امنیت و موازنه قوا که بر پایه زرادخانه ها، وسعت سرزمینی، و وفاداری به اتحادیه های نظامی و سیاسی شناخته می شدند، دیگر دارای توان روشنگری یا پیش بینی روند رویدادها نیستند.

امروز، بنیادهای نوپدیدی همچون فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی، رواداری نهادی، داده ها و توانایی پردازش روایت های قانع کننده در پهنه جهانی، به اندازه توان نظامی در افزایش قدرت ملی کارآمدند.

در این میان، بازیگرانی در جهان پساقطبی مانا و استوار خواهند بود که این دگرگونی ادراکی را دریافته و سیاست خارجی خود را از واکنش مداری به پویایی، راهبردمحوری و فرصت مداری برکشند.

  این گذار به راهبرد فرصت مداری، در کانون سامانه شناختی جمهوری اسلامی ایران که بیش از دو قرن همواره جویای امنیتی درون زا و پایدار بوده، از اهمیت مضاعفی برخوردار است؛ چرا که رویدادها