تیلاپیا؛ ماهی پرسود یا چالشی برای آبزیان بومی؟

ماهی ای که می تواند در مزارع کم آب رشد کند، پروتیین ارزان تری به سفره ها برساند و به توسعه آبزی پروری کمک کند، حالا به یکی از چالش های جدی محیط زیست ایران تبدیل شده است؛ تیلاپیا در یک سوی ماجرا فرصتی اقتصادی تلقی می شود و در سوی دیگر گونه ای غیربومی که احتمال ورودش به رودخانه ها، تالاب ها و مخازن سدها، نگرانی از آینده تنوع زیستی و ذخایر ژنتیکی کشور را افزایش داده است.

داستان تیلاپیا در ایران، روایت تقابل دو نگرانی مهم است؛ از یک سو نیاز به توسعه تولید، ایجاد اشتغال و تأمین منابع پروتیینی و از سوی دیگر، خطراتی که ممکن است با گسترش یک گونه غیربومی در طبیعت به وجود آید.

موضع سازمان حفاظت محیط زیست به این پرسش، دست کم در شرایط فعلی، روشن است؛ توسعه پرورش تیلاپیا در استان های جدید مورد موافقت این سازمان نیست و فعالیت مراکز موجود نیز باید تحت ضوابط مشخص و نظارت زیست محیطی انجام شود.

ماهی ای که از آفریقا به صنعت جهانی رسید تیلاپیای نیل از خانواده سیچلایدها و بومی بخش هایی از آفریقاست.

رشد سریع، سازگاری با شرایط محیطی متفاوت، مقاومت نسبی در برابر برخی بیماری ها و نیاز اکسیژنی نسبتاً پایین، این ماهی را به یکی از گونه های مهم آبزی پروری جهان تبدیل کرده است.