نویسنده ای که از نامه نفرت داشت

ویلیام فاکنر از نامه نفرت داشت و «وقتی از دنیا رفت انبوهی از نامه ها و بسته های پستی را در خانه اش پیدا کردند که سال ها هوادارانش برایش فرستاده بودند و هیچ کدام را حتی باز نکرده بود.

- ویلیام فاکنر از نامه نفرت داشت و وقتی از دنیا رفت انبوهی از نامه ها و بسته های پستی را در خانه اش پیدا کردند که سال ها هوادارانش برایش فرستاده بودند و هیچ کدام را حتی باز نکرده بود.

درواقع او فقط نامه هایی را باز می کرد که ناشرانش برایش می فرستادند.

این ها را هم خیلی با احتیاط باز می کرد.

ابتدا گوشه پاکت را پاره می کرد.

بعد تکانش می داد تا ببیند در آن چکی هست یا نه.

در بخشی از یادداشت ویلیام فاکنر سوار اسب از خاویئر دومرایاس با ترجمه احمد اخوت که در مجله فردان منتشر شده است، می خوانیم: بر اساس یک افسانه پرطمطراق تقریباً ادبی ویلیام فاکنر رمان همین طور که می میرم (As l Lay Dying) را در عرض شش هفته و در شرایط بسیار پرخطر نوشت؛ یعنی وقتی در شیفت شب یک نیروگاه برقی واقع در یک معدن کار می کرد.

دفترش را می گذاشت روی یک فرغونِ وارونه و می نوشت و روشنایی اش از نور لامپی تامین می شد که روی کلاهِ ایمنی پوشیده از غبارش نصب می کرد.

این افسانه شایع پر آب و رنگ تلاش روشنی است از این که می خواهند فاکنر را در زمره دیگر نویسندگان فقیرِ ایثارگرِ تا حدودی پرولتر قرار بدهند.