هسته های خفته داعش در کمین شکاف های امنیتی عراق

پایان مأموریت نظامی ائتلاف بین المللی در عراق، در 30 سپتامبر 2026، نقطه عطفی در معادلات امنیتی عراق به شمار می رود؛ اما هم زمانی این تحول با افزایش تحرکات داعش، ضرورت تفکیک واقعیت های میدانی از اهداف تبلیغاتی این گروه تروریستی را دوچندان کرده است.

شکست سرزمینی داعش در عراق در سال 2017، به معنای نابودی ساختار عملیاتی آن نبود.

این گروه با فاصله گرفتن از الگوی تصرف شهر ها و اداره سرزمین، به شبکه ای پراکنده از هسته های مخفی، پشتیبانی محلی، عملیات محدود و تبلیغات فرامرزی متکی شده است.

ازاین رو، تهدید کنونی داعش بیش از آنکه در بازگشت فوری به قدرت سرزمینی خلاصه شود، در توانایی آن برای فرسایش امنیت، تضعیف اعتماد عمومی و بهره برداری از شکاف های سیاسی و اجتماعی ریشه دارد.

در عراق، بیابان های غربی استان الانبار و نینوا، مناطق پیرامون حمرین و مخمور، بخش هایی از صلاح الدین و دیالی و نواحی روستایی کرکوک از جمله کانون های مستعد فعالیت هسته های داعش هستند.

اهمیت مناطق مورد مناقشه میان بغداد و اقلیم کردستان نیز از آنجا ناشی می شود که ناهماهنگی در استقرار و تبادل اطلاعات میان نیرو های فدرال و پیشمرگه می تواند آزادی عمل بیشتری در اختیار عناصر مخفی قرار دهد.