چند سیاره می توانند در منظومه شمسی جا بگیرند؟

منظومه شمسی و دیگر سامانه های ستاره ای ممکن است بتوانند میزبان تعداد بسیار بیشتری سیاره باشند که حتی در یک مدار مشترک به دور ستاره مادر می چرخند؛ پدیده ای که بر خلاف تصور رایج، با قوانین فیزیک همخوانی دارد.

تصور این که سیاراتی در مداری مشابه زمین و درست در نقطه مقابل خورشید قرار داشته باشند، سال ها در فیلم های علمی تخیلی مطرح شده است.

این ایده، اگرچه در واقعیت برای زمین ما ثابت نشده، اما اصول بنیادین مکانیک مداری نشان می دهد که چندین جرم آسمانی می توانند به طور هم زمان یک مدار را به اشتراک بگذارند.

این پدیده که به ظاهر عجیب می رسد، نه تنها در عمل امکان پذیر است، بلکه پایداری آن نیز اثبات شده است.

مکانیک مداری و مدارهای نعل اسبی به گزارش گجت نیوز، از زمان اسحاق نیوتن، فیزیک پایه چگونگی گردش یک جرم به دور جرمی دیگر شناخته شده است.

اما با اضافه شدن جرم سوم، معادلات بسیار پیچیده تر می شوند.

با این حال، تحت شرایطی خاص، راه حل های پایداری برای چنین سامانه هایی وجود دارد که یکی از آن ها مدار نعل اسبی نام دارد.

در این نوع مدار، دو سیاره که در مسیرهای بسیار مشابهی به دور ستاره می چرخند، به جای برخورد یا پرتاب شدن، به دلیل جاذبه متقابل، به طرز عجیبی مدارهای خود را عوض می کنند.