پیروزی را ببین

شگفتی ماجرای سنوار فقط این نیست که مرگ او تصویری ماندگار ساخت.

شگفتی این است که دشمن، با دست خودش، آن تصویر را به جهان رساند.

- یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: گاهی پیروزی درست در لحظه ای که قاتل قدرتمند آن را اعلام می کند، معنای دیگری پیدا می کند.

او گمان می کند با کشتن انسان، تکلیف داستان را نیز روشن کرده است.

اما مرگ پایان زندگی تن انسانی است، نه لزوماً پایان اثرگذاری انسان.

گاهی قاتل آخرین صحنه را می سازد و دیگران معنای آن را تعیین می کنند.

او می تواند دوربین را روشن کند، صحنه را انتخاب کند، و تصویر را به همه نشان بدهد، اما نمی تواند به چشم و حافظه تماشاگران فرمان بدهد.

همین فاصله کوچک، گاهی حاصل یک پیروزی بزرگ بر یک پیکر انسانی را از انتظار قاتل جدا می کند.

یحیی سنوار در آخرین تصویر زندگیش تنها بود؛ زخمی، نشسته بر مبلی در ساختمانی ویران، روبه روی پهپادی که هراسان و امیدوار از پنجره به تماشایش آمده بود.

سلاحی که با آن سرنوشت نبرد را تغییر دهد در دست نداشت.

تکه چوبی که در دست داشت به سوی پهپاد پرتاب کرد.

چند لحظه بعد، ارتش اسراییل او را کشت.

از نظر نظامی، کار تمام شده بود.

تمام ابزارهای مادی قدرت در اختیار دشمنی بود که او را محاصره کرده بود.