چرا تعقیب خوشبختی نتیجه عکس می دهد؟

آیا تا به حال به این تناقض برخوردید که هر چه بیشتر به دنبال شادی باشید، کمتر آن را می یابید؟ این همان پارادوکس لذت گرایی است که تعقیب مستقیم خوشی را بی نتیجه می داند.

- به گزارش تابناک؛ هرچه بیشتر برای خوشبختی می دوید، بیشتر از شما فرار می کند.

این همان پارادوکس لذت گرایی است؛ قانون عجیبی که می گوید جست وجوی مستقیم شادی، نتیجه ای جز شکست ندارد.

این اصل فلسفی و روان شناختی تصریح می کند که اگر لذت (pleasure) را به عنوان هدف مستقیم رفتارهای خود قرار دهیم، دستیابی به آن تقریباً غیرممکن می شود.

انسان هایی که مدام کیفیت احساسات لحظه ای خود را پایش می کنند، در داوری مداوم حال خود گرفتار شده و لذت واقعی را از دست می دهند.

شادمانی واقعی در حقیقت یک محصول فرعی (byproduct) از اشتغال به فعالیت های معنادار، تعهد به روابط عمیق انسانی و تلاش برای اهداف باارزش است.

هنگامی که فرد تمرکز خود را از خودپاییِ دائمی برمی دارد و غرق در کار یا کمکی به دیگران می شود، لذت به صورت ناخواسته و بدون برنامه ریزی قبلی پدیدار می شود.

بررسی های روان شناسی نشان می دهند که لذت گرایی (hedonism) به معنای جست وجوی مکانیکی خوشی های حسّی و زودگذر، نه تنها به رضایت پایدار ختم نمی شود، بلکه ذهن را در چرخه ای تکراری از تنوع طلبی و دل زدگی معلق نگه می دارد.