روبیو ماشه ی روایت سازی را پیش از اسلحه چکانده است

اگر طرف مقابل تاریخ را برای پیشبرد منافع سیاسی خود روایت می کند ما هم باید روایت مستند خودمان را به جهان برسانیم.

این کار با تکرار اینکه ایران تمدنی کهن دارد یا با انتشار بیانیه های اعتراضی پیش نمی رود.

- در جریان حملات نظامی آمریکا و اسراییل به کشورمان پاسخ ما نیز نظامی بود.

در عرصه دیپلماسی هم هرجا امکان و ضرورتی وجود داشت وارد میدان شدیم.

در برابر حملات نظامی و با اتکا به توان موجود و حمایت مردم پاسخ لازم را دادیم.

اما باید در نظر داشته باشیم همواره در طول تاریخ مواجهه با تهدید فقط به میدان نظامی و دیپلماتیک محدود نمی شود.

بخشی از تقابل پیش از هر اقدام عملی در ذهن مخاطبان و از مسیر افکار عمومی و با هدایت رسانه ها شکل می گیرد.

روایت سازی از تاریخ و تمدن یک کشور هم می تواند ابزاری برای مشروعیت بخشی به سیاست های آن کشور یا تخریب تصویر رقیب باشد.

این همان توپخانه نرم است که نباید از اثرگذاری آن غافل بمانیم.

اگر طرف مقابل در این میدان فعالانه عمل می کند ما نیز باید با ابزار متناسب وارد شویم؛ نه با تکرار مواضع اعتراضی بلکه با روایت مستند ارتباط مؤثر با افکار عمومی جهان و دیپلماسی فرهنگی هدفمند.

اظهارات اخیر مارکو روبیو درباره تاریخ و تمدن ایران را باید در همین چارچوب دید.