جامعه ایستاده میان جزیره های تنهایی

اعتماد اجتماعی با قابل پیش بینی شدن زندگی ساخته می شود.

خانواده ای که نمی داند قیمت کالای اساسی فردا چه خواهد بود، آینده فرزندش چگونه تأمین می شود یا درآمدش تا چند ماه دیگر چه ارزشی خواهد داشت، نمی تواند به آسانی درباره آینده جمعی فکر کند.

عصر ایران؛ قادر باستانی تبریزی- این روزها مهم ترین دغدغه خانواده های ایرانی، آینده اقتصادی و امکان حفظ یک زندگی باثبات است.

وقتی هزینه های زندگی پیوسته افزایش می یابد و آینده اقتصادی مبهم تر می شود، خانواده ها ناچار هستند برای حفظ زندگی امروز، از امکانات و امیدهای فردای خود هزینه کنند.

در چنین شرایطی، فشار اقتصادی، سفره ها را کوچک و آدم ها را از هم دور می سازد و جامعه، مجموعه ای از جزیره های تنهایی می شود.

اینجاست که بحران معیشت خانوار، آرام آرام به بحران بازتولید اجتماعی می رسد.

بازتولید اجتماعی، یعنی همه آن چیزهایی که باید هر روز و در هر نسل اتفاق بیفتد تا زندگی ادامه پیدا کند؛ از تأمین غذا و مسکن گرفته تا مراقبت از کودکان و سالمندان، آموزش، سلامت، تربیت نسل بعد، حفظ نیروی کار و نگهداری از روابط و شبکه هایی که زندگی را ممکن می کند.

وقتی هزینه تأمین این نیازها مدام بالا می رود، خانواده فقط برای سرپا نگه داشتن زندگی، از آینده خود هزینه می کند.