بازخوانی تاریخ/ایرانی ها چطور با تریاک اشنا شذند؟

دهقانی با تیغه ای باریک، پوستهٔ سبز گل خشخاش را می خراشد.

تا طلوع خورشید باید صبر کند تا شیرابهٔ سفیدرنگی که از این خراش بیرون می زند، سیاه شود و به قوام برسد.

- به گزارش تابناک، داستان مدرن تریاک در ایران را باید از میانه های سلطنت ناصرالدین شاه آغاز کرد، از همان سال هایی که میرزا تقی خان امیرکبیر دستور کاشت خشخاش در حومهٔ تهران را برای صدور به بازار های خارجی صادر کرد.

  این تصمیم که در آغاز صرفاً یک راهکار اقتصادی برای جبران کسری خزانه بود، ده سال بعد به موجی همه گیر بدل شد؛ از دههٔ 1239 خورشیدی صادرات گستردهٔ تریاک آغاز شد و تا اواخر سلطنت ناصرالدین شاه در اوج ماند.

 ابریشم که تا آن زمان صادرات نخست ایران بود، با فاصلهٔ زیادی به رتبهٔ دوم عقب رفت، چه رسد به مخمل و شال و دیگر دستبافته هایی که دیگر به صرفه نبودند.

گزارش های کنسولی بریتانیا از جمله گزارش آقای بیرینگ در سال 1881 دربارهٔ تجارت و کشت تریاک، و یادداشت های کنسول آبوت دربارهٔ اقتصاد و جامعهٔ ایران در سال های 1847 تا 1866، به روشنی نشان می دهند که چگونه شبکه های تجاری ایرانی، در رقابت با سیاست های انحصارطلبانهٔ بریتانیا در هند، تریاک ایرانی را از راه آسیای میانه به بازار داخلی چین می رساندند؛ مسیری که سال ها پیش از رسمیت یافتن مفهوم اقتصاد جهانی، ایران را به یکی از قطب �