در ستایش حوزه عمومی

جامعه ای که در آن شهروند دائماً احساس کند باید انگیزه های عادی خود برای حضور در حوزه عمومی را برای دیگران توضیح دهد، ممکن است به تدریج بخشی از خودانگیختگی و آسودگی زندگی عمومی را از دست بدهد.

- جامعه ای که در آن شهروند دائماً احساس کند باید انگیزه های عادی خود برای حضور در حوزه عمومی را برای دیگران توضیح دهد، ممکن است به تدریج بخشی از خودانگیختگی و آسودگی زندگی عمومی را از دست بدهد.

عصر ایران ؛ سجاد بهزادی ؛ دانش آموخته جامعه شناسی سیاسی - یورگن هابرماس فیلسوف و نظریه پرداز اجتماعی آلمانی،  همیشه نگران بود که حوزه عمومی تضعیف و به عنصری ایدئولوژیک تبدیل شود.

اظهارات اخیر رییس پلیس اماکن تهران درباره افرادی که به گفته او در برخی خیابان های پایتخت نمی دانند برای چه آنجا می آیند و تأکید بر اینکه شهروندان باید در شهر مشغول کار یا مصرف باشند، از منظری جامعه شناختی پرسشی اساسی را پیش می کشد.

چگونه است که همیشه عده ای به دنبال تضعیف حوزه عمومی هستند؟ این پرسش ما را به یکی از مفاهیم بنیادین جامعه شناسی سیاسی  می رساند.

حوزه عمومی؛ عرصه ای که در آن شهروند، پیش از آنکه نیروی کار یا مصرف کننده باشد، کنشگر جامعه است.

ساختار حکم رانی در ایران می بایست به حوزه عمومی به عنوان یک ظرفیت نگاه کند و نه تهدید.