سیدعلی صالحی: دخترهایم را دیدم که کشته شدند؛ تا ابد گر می گیرم

سیدعلی صالحی، شاعر پیشکسوت از خاطرات تلخ جنگ هشت ساله و رنج خود از کشته شدن کودکان در جنگ اخیر گفت؛ او با اشاره به حمله به مدرسه شجره طیبه میناب تأکید کرد که هنوز نمی تواند مرگ دانش آموزان را هضم کند.

- به گزارش جماران، به نقل از ایسنا، صالحی که در دوران جنگ عراق علیه ایران در خوزستان زندگی می کرد، از صحنه هایی گفت که هنوز پس از گذشت سال ها فراموش نکرده است؛ از جمله سربازی که بر اثر بمباران سرش را از دست داده بود، اما همچنان سرپا ایستاده بود.

او همچنین از تلاش برای نجات خانواده اش و بازگشت به مسجدسلیمان و اهواز در روزهای آغاز جنگ یاد کرد.

این شاعر درباره حمله به مدرسه میناب گفت: من دخترهایم را دیدم که در مدرسه کشته شدند؛ درحالی که دخترهای من سی چهل ساله هستند و اینجا نیستند.

آدم به دشمن چه بگوید؟ تو چرا کودکان را کشتی؟ بیا من را بکش.

زورت می رسد من را بکش.

چرا نزدیک به 200 بچه را کشتی؟ دختربچه ها چه گناهی کرده اند؟ او با بیان اینکه کشته شدن کودکان در جنگ بیش از هر چیز آزارش داده است، افزود: من نوه دارم و نوه ام هم دختر است.

خودم هم دختر دارم.

حتی اگر نگاه آرمانی، ملی یا دینی هم نداشته باشم، نگاه عاطفی که دارم؛ انسان هستم.

در هر جای جهان که هستی باید طرف مظلوم باشی.