روز پرستار تمام می شود، اما دردهای پرستاری نه!

روز پرستار که از راه می رسد، پیام های تبریک و واژه های ستایش آمیز از هر سو روانه می شوند، اما با پایان این روز، پرستاران دوباره به شیفت های طولانی، - روز پرستار تمام می شود، اما دردهای پرستاری نه! چهارمحال و بختیاری (ایسنا) - روز پرستار که از راه می رسد، پیام های تبریک و واژه های ستایش آمیز از هر سو روانه می شوند، اما با پایان این روز، پرستاران دوباره به شیفت های طولانی، فشار کاری، دغدغه های معیشتی و مطالبات برآورده نشده بازمی گردند، گویی قدردانی از کسانی که در سخت ترین لحظات زندگی، پناه بیماران هستند، سهمی در تقویم دارد، نه در تمام روزهای سال.

در روزهایی که سایه بیماری بر زندگی انسان ها سنگینی می کند، وقتی ترس از دست دادن عزیزان، خانواده ها را در اضطراب و نگرانی فرو می برد و نفس های بیماران به شماره می افتد، این پرستاران هستند که با دستانی خسته، اما قلبی سرشار از امید، در کنار بیماران می مانند، آنان که گاه ساعت ها از خانواده خود دور می شوند تا خانواده ای دیگر، لحظه ای بیشتر در کنار عزیزش بماند، آنان که در میان هیاهوی دستگاه های بیمارستانی، صدای درد بیماران را می شنوند، دست های لرزانشان را می فشارند و در لحظه هایی که امید کمرنگ می شود با کلامی آرام و نگاهی مهربان، مرهمی بر زخم های جسم و جان انسان ها می گذارند، پرستاری تنها