از دهان دوخته تا رویای مدرسه؛ بازخوانی دو چکامه وطنی فرخی یزدی

فرخی یزدی با پیوند زبان اعتراض، حافظه تاریخی و ضرورت علم و کار، شعر مشروطه را از مدیحه سرایی سنتی به ابزاری روشنگر برای رهایی ملی و پاسداری از حقوق اساسی جامعه بدل ساخت.

- وطنیات/ 40 از دهان دوخته تا رویای مدرسه؛ بازخوانی دو چکامه وطنی فرخی یزدی فرخی یزدی با پیوند زبان اعتراض، حافظه تاریخی و ضرورت علم و کار، شعر مشروطه را از مدیحه سرایی سنتی به ابزاری روشنگر برای رهایی ملی و پاسداری از حقوق اساسی جامعه بدل ساخت.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: ادبیات عصر مشروطه بازتاب دهنده عمیق ترین گسست های فکری، سیاسی و اجتماعی در تاریخ معاصر ایران است.

با افول ساختار کهن قاجاری و ورود مفاهیم نوینی چون قانون خواهی، آزادی بیان، حقوق سیاسی، عدالت خانه و نوسازی ملی، کارکرد شعر پارسی دستخوش دگرگونی بنیادین شد.

شعر که سده ها در انحصار ستایش دربارها، تغزل های انتزاعی یا عرفان فردی بود، اینک به عرصه خیابان، مطبوعات، تظاهرات توده ای و مجالس مقننه راه یافت.

در میان پیشگامان این نهضت ادبی، میرزا محمد فرخی یزدی جایگاهی کم نظیر دارد.

او نه تنها شاعری آرمان خواه و اهل قلم، بلکه مبارزی تمام عیار در صحنه عمل سیاسی و مطبوعاتی بود که هزینه مواضع صریح خویش را با زندان، تهدید، شکنجه و در نهایت شهادت پرداخت؛ و حتی جای مزارش نیز ناشناخته �