دختران موسوی و رسایی؛ دو روایت متفاوت از قانون / ایستادگی در برابر حکم از دو مسیر

اظهارات اخیر دختر حمید رسایی درباره پرونده پدرش، یک موضوع قدیمی را دوباره وسط می کشد؛ اینکه مرز میان اعتراض به یک تصمیم و نپذیرفتن قانون کجاست و آیا این مرز برای همه یکسان ترسیم می شود؟ - به گزارش تابناک، اخیرا دختر حمید رسایی در یکی از تجمعات شبانه از پدرش دفاع کرده و اعتراض او به ماجرای بیانیه مجلس را ایستادگی در برابر بی قانونی دانسته است.

از نگاه او، رسایی هزینه اعتراضش را داده و نباید در برابر آنچه تخلف می داند سکوت می کرد.

درباره این موضع، فارغ از قضاوت درباره اصل پرونده، باید گفت که هر اعتراضی را نمی توان صرفا با عنوان عدالت خواهی از نقد مصون کرد.

از سوی دیگر، سال هاست دختر میرحسین موسوی نیز درباره حصر پدرش موضع می گیرد و خواستار پایان آن است.

او هم تصمیم موجود را نمی پذیرد و آن را قابل اعتراض می داند.

همان معیاری که برای رسایی مطرح می شود، درباره این اعتراض هم صدق می کند؛ مخالفت با یک تصمیم رسمی، به خودی خود آن تصمیم را غیرقانونی نمی کند.

بیشتر بخوانید:وقتی حکم علیه رسایی است سیاسی می شود / فرار به جلو یا مظلوم نمایی؟ مشکل اینجاست که هر جریان، قانون را تا جایی می پذیرد که نتیجه مطلوبش را داشته باشد.

برای یکی، اعتراض به تصمیم رسمی ایستادگی است و برای دیگری همان رفتار قانون گریزی تلقی می شود.