از خواستگاری تا «سوایپ»؛ فرهنگ آشنایی در عصر اینترنت

گاهی یک دایرکت ساده، یک کامنت یا یک «مچ» شدن در یک اپلیکیشن، شروع آشنایی دو نفر می شود.

اتفاقی که در غرب خیلی وقت است عادی شده، اما در ایران هنوز میان عادت های قدیمی و ابزارهای جدید در رفت وآمد است.

- اینجا دقیقاً همان جایی است که تفاوت فرهنگی خودش را نشان می دهد.

در آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی، Dating الزاماً از همان ابتدا با ازدواج تعریف نمی شود.

ممکن است دو نفر برای آشنایی، قرار گذاشتن یا شناختن یکدیگر وارد رابطه شوند و بعد ببینند این آشنایی قرار است به کجا برسد.

اما در ایران وقتی صحبت از سایت همسریابی می شود، داستان کمی فرق دارد.

واژه همسر خودش تکلیف را تا حدی روشن می کند.

به همین دلیل پلتفرم هایی مثل همدم، آدم و حوا، حافظون، شیدایی، توبا و همدردی بیشتر تلاش کرده اند خود را در چارچوب آشنایی برای ازدواج و تشکیل خانواده تعریف کنند.

این تفاوت شاید در ظاهر کوچک باشد، اما پشت آن یک تفاوت فرهنگی جدی وجود دارد.

در غرب، فناوری بیشتر وارد فرهنگ قرار گذاشتن شده است؛ در ایران، تلاش شده همان فناوری به فرهنگ همسرگزینی نزدیک شود.

البته در عمل، ماجرا فقط به سایت های همسریابی محدود نمی شود.

خیلی از آشنایی های امروز ایرانی ها اصلاً در سایتی با عنوان همسریابی اتفاق نمی افتد.