از موسیقی محلی تا پلی لیست های اینستاگرامی؛ ذائقه شنیداری ایرانی ها کجا رفت؟

روزگاری موسیقی نواحی با زندگی مردم عجین بود؛ در عروسی و سوگ، کار و استراحت جاری بود و بخشی ها، قصه های حماسی و عاشقانه را سینه به سینه به نسل بعد می رساندند.

- شاید پاسخ این سؤال این نباشد که ذائقه ما گم شده است.

 ذائقه شنیداری ایرانی ها تغییر کرده؛ همان طور که سبک زندگی، رسانه، زبان ارتباط و حتی شیوه وقت گذراندن ما تغییر کرده است.

 نسل امروز دیگر مثل نسل های گذشته موسیقی را مصرف نمی کند.

اما این الزاماً به معنای بی علاقگی به ریشه ها نیست.

 آنچه تغییر کرده، راه رسیدن به موسیقی است.

  اگر زمانی موسیقی از رادیو و نوار و آلبوم به گوش مردم می رسید، امروز ممکن است یک ویدئوی 30 ثانیه ای در اینستاگرام دروازه ورود یک جوان به دنیای موسیقی نواحی باشد.

پس شاید سؤال درست این نباشد که چرا جوان ایرانی دیگر دوتار گوش نمی دهد.

سؤال درست تر این است:چرا هنوز نتوانسته ایم صدای دوتار را به زبان امروز برای او روایت کنیم؟شاید یک پلی لیست ایرانی لازم داریم.

 تصور کنید یک نوجوان در تهران یا کرج یا مشهد، در میان هزاران آهنگ پیشنهادی، با یک پلی لیست روبه رو شود: صدای ایران   قطعه ای از حاج قربان سلیمانی؛ بعد یک مقام از خراسان، قطعه ای از موسیقی بلوچستان، نوایی از کردستان، صدای عاشیقی آذربایجان، موسیقی بوشهر، تنبور کرمانشاه و در ادامه اثری از کیهان کلهر ک