گامی به سوی احیای تدریجی دریاچه ارومیه

آخرین بررسی های انجام شده از وضعیت دریاچه ارومیه، گویای آن است حجم آب این دریاچه به حدود سه میلیارد متر مکعب رسیده است؛ وضعیتی که سخنگوی صنعت آب کشور با اشاره به مقایسه آن با آمار سال گذشته بر تداوم برنامه های مدیریت مصرف آب، به ویژه در بخش کشاورزی برای حفظ شرایط کنونی تأکید دارد.

دریاچه ارومیه به عنوان دومین دریاچه شور دنیا و بزرگ ترین دریاچه داخلی ایران، سال هاست که کانون توجه و نگرانی دوستداران محیط زیست قرار دارد.

این دریاچه که از دهه 80 شمسی با کاهش تراز روبه رو شد، تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله خشکسالی، کاهش بارش ها، برداشت های بی رویه از منابع آبی و برخی مداخلات انسانی مانند ساخت پل شهید کلانتری، مسیر دشواری را پشت سر گذاشته است؛ حوضه ای که وسعت آن 50 هزار کیلومتر مربع است و خودِ دریاچه حدود 10 درصد از این پهنه را در بر می گیرد.

گام های امیدوارکننده برای نجات دریاچه با جدی تر شدن این موضوع در سال 1393، کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه با همکاری دستگاه هایی نظیر سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان برنامه و بودجه و وزارت کشور تشکیل شد.

هدف اولیه این کارگروه، تثبیت وضعیت دریاچه و سپس گام برداشتن به سوی تراز اکولوژیکِ 15.