هفته دولت و کارنامه دوساله؛ جهت مردم

پزشکیان امروز با دو نوع فشار مواجه است.

از یک طرف تهدید و فشار متخاصمان خارجی و از طرف دیگر تندروی هایی در داخل که سیاست را فقط در میدان جست وجو می کنند و برای دیپلماسی و گفت وگو جای محدودی قائل اند.

- مسعود پزشکیان رییس جمهوری است که بخشی از مردمِ فاصله گرفته از سیاست را دوباره با رأی خود به میدان آورد.

این اتفاق شاید مهم تر از خود نتیجه انتخابات بود.

مردمی که زخم بی اعتمادی و فاصله میان مردم و دولت را با خود حمل کرده بودند این بار به پزشکیان اعتماد کردند.

بخشی از آرای خاموش جامعه دوباره به صحنه آمد و به او رأی داد.

پزشکیان از همین جا وامدار مردم شد.

نه فقط به عنوان رأی دهنده بلکه به عنوان جامعه ای که دوباره تصمیم گرفت به سیاست فرصت بدهد.

آنچه پزشکیان را در انتخابات از رقبا متمایز کرد مردمی بودن او بدون پناه بردن به پوپولیسم بود.

او تلاش نکرد مشکلات پیچیده کشور را با وعده های ساده حل شده نشان دهد.

از محدودیت ها گفت و از دشواری هایی که پیش روی دولت است.

صادق بود اما ساده نبود.

شاید همین ویژگی بخشی از جامعه را که دیگر به وعده های بزرگ و شعارهای انتخاباتی اعتماد نداشت با او همراه کرد.

از این منظر کارنامه دوساله دولت پزشکیان را نمی توان فقط با تعداد پروژه ها و گزارش های رسمی سنجید.