چین؛ کشوری که به جای جنگ، غذا سرو می کند/ از رستوان چینی در بغداد تا گرگ مبارز

در ظاهر، پیام فیلم ضدجنگ است؛ جنگی که ابتدا برای یک نفر فرصت اقتصادی می سازد، در نهایت همان آدم را هم قربانی خودش می کند.

اما پشت این داستان ساده، - چین؛ کشوری که به جای جنگ، غذا سرو می کند/ از رستوان چینی در بغداد تا گرگ مبارز در ظاهر، پیام فیلم ضدجنگ است؛ جنگی که ابتدا برای یک نفر فرصت اقتصادی می سازد، در نهایت همان آدم را هم قربانی خودش می کند.

اما پشت این داستان ساده، تصویری بزرگ تر از سیاست خارجی چین دیده می شود: چین می خواهد با همه کار کند، با همه تجارت کند و تا جای ممکن درگیر دعوای سیاسی و نظامی آنها نشود.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - چین برای نفوذ در جهان یک روش متفاوت دارد؛ نه لزوماً با ناو هواپیمابر و بمباران، بلکه با سرمایه، قرارداد، تجارت و حتی رستوران.

این همان چیزی است که هفته نامه اکونومیست با عنوان دیپلماسی رستوران اژدها این هفته به آن پرداخته است؛ روشی که برخلاف دیپلماسی تهاجمی و پرسر وصدای چین در سال های اخیر، تلاش می کند با همه طرف ها دوست بماند، حتی اگر آن طرف ها با یکدیگر دشمن باشند.

فیلم چینی  به رستوران اژدها خوش آمدید  شاید از نظر سینمایی شاهکار نباشد، اما برای فهم تصویری که چین از خودش و نقش جهانی اش می سازد، فیلم جالبی است.