واکاوی نقش مالیات بر عایدی سرمایه در اصلاح رفتارهای سوداگرانه اقتصاد

مالیات بر عایدی سرمایه یا CGT ابزاری برای اصلاح این معادله است.

هدف آن، انتقال فشار مالیاتی از فعالیت های مولد و درآمدهای حاصل از کار به سودهای ناشی از معاملات غیرمولد و مکرر است.

یادداشت مهمان؛ حمیدرضا سلالی – پژوهشگر اقتصادی: همزمان با درگیر شدن کشور در جنگ تمام عیار با آمریکا و رژیم صهیونیستی، زمان اجرای قانون مالیات بر سوداگری و سفته بازی نزدیک می شود.

براساس مهلت 20 ماهه ای که در سال 1404 تعیین شده، به احتمال زیاد این قانون در سال 1406 به اجرا گذاشته شود.

در اقتصادی که تولیدکننده با هزینه تأمین مالی، بیمه، مالیات، نوسان مواد اولیه و دشواری فروش روبه رو است، سود حاصل از خریدوفروش کوتاه مدت دارایی ها می تواند جذاب تر از سرمایه گذاری مولد شود.

در این وضعیت، بخشی از منابعی که باید به تولید، مسکن سازی، حمل ونقل، انرژی و بازسازی زیرساخت ها برسد، میان بازارهای ارز، طلا، خودرو و ملک در گردش می ماند.

مالیات بر عایدی سرمایه یا CGT ابزاری برای اصلاح این معادله است.

هدف آن، انتقال فشار مالیاتی از فعالیت های مولد و درآمدهای حاصل از کار به سودهای ناشی از معاملات غیرمولد و مکرر است.

این مالیات قرار نیست مالکیت عادی مردم را هدف بگیرد، بلکه باید هزینه سوداگری کوتاه مدت را افزایش دهد.