رسوب شبه علم دور ذهن

رسانه و صنعت سرگرمی می توانند فکرکردن را نیز به محصولی آماده و بسته بندی شده تبدیل کنند؛ محصولی که ظاهر عمیقی دارد، اما مخاطب را به پرسیدن و سنجیدن دعوت نمی کند.

عصرایران؛ سعیدکیایی- شبه علم، شبه فکر و انواع حرف های بی پایه، کم کم دور ذهن بسیاری از ما رسوب کرده اند.

در زمانه ای زندگی می کنیم که اطلاعات از هر طرف می بارد، اما زیادبودن اطلاعات الزاماً به معنای بیشترشدن آگاهی نیست.

گاهی فقط انبوهی از جمله های جذاب، تحلیل های فوری و ادعاهای اثبات نشده را دریافت و بدون بررسی بازنشر می کنیم.

بخش مهمی از این وضعیت نتیجه شیوه کار رسانه ها و شبکه های اجتماعی است.

سال ها پیش، متفکرانی مانند آدورنو و هورکهایمر هشدار داده بودند که  رسانه و صنعت سرگرمی می توانند فکرکردن را نیز به محصولی آماده و بسته بندی شده تبدیل کنند؛ محصولی که ظاهر عمیقی دارد، اما مخاطب را به پرسیدن و سنجیدن دعوت نمی کند.

امروز نمونه های چنین وضعیتی را فراوان می بینیم: جمله ای با چند اصطلاح علمی منتشر می شود، نموداری بدون منبع دست به دست می چرخد یا کسی با لحنی مطمئن درباره روان شناسی، پزشکی، تاریخ یا سیاست حرف می زند.

ظاهر محتوا علمی است، اما پشت آن الزاماً پژوهش، سند یا تخصصی وجود ندارد.