چرا هنرمندان «ارشاد» را به «صداوسیما» ترجیح می دهند؟

رویکرد ساترا در مواجهه با تولیدات شبکه نمایش خانگی بار دیگر محل انتقاد قرار گرفته است؛ منتقدان معتقدند تنظیم گری باید به ایجاد ثبات و پیش بینی پذیری کمک کند، نه اینکه با شکایت و توقف آثار همراه شود؛ موضوعی که پرونده شفرونی را دوباره در کانون توجه قرار داده است.

فرزاد محبیدیده بان ایران رگولاتوری یا همان تنظیم گری، مفهومی به ظاهر ساده در تعریف اما به غایت پیچیده در اجرا و اعمال است.

مفهومی که در فرآیند فعالیت های فرهنگی و هنری طی سال های اخیر نسبتی مستقیم با مدیریت کلان و سیاست گذاری به منظور راهبری داشته و اتفاقا در مرور تاریخ تحولات فرهنگی دهه های گذشته می توان مصادیق موفقی از آن را هم زیر ذره بین برد و به آن ارجاع داد اما آنچه به ویژه در یک دهه گذشته منجر به قلب این مفهوم و تلخ تر از آن، دلزدگی طیف قابل توجهی از فعالان و هنرمندان حوزه شبکه نمایش خانگی شده، سوءاستفاده از این واژه به منظور پوشش برای تمام کژتابی ها و کژکارکردی های نهاد ناظری به نام ساترا است.

سازمان ساترا با رویایی بزرگ در تصاحب فضای مجازی، در عمل معاونتی در صداوسیما یا بازوی اعمال قدرت صداوسیما در این میدان محسوب می شود و با مدعای تنظیم گری، منجر به بروز اختلالات متعدد در فرآیند طبیعی و زیست حرفه ای پلتفرم های خانگی شده است و سالهاست نتوانسته یک شبهه س�