حدیبیه؛ صلحی که «فتح مبین» شد

ممکن است تصمیمی امروز تلخ باشد، اما فردا مانع یک خسارت بزرگ شود.

ممکن است یک مصالحه در نگاه نخست عقب نشینی به نظر برسد، اما در واقع فرصتی برای تقویت موقعیت، - ایت الله سید حسن خمینی در مراسم تجدید میثاق هیئت دولت با آرمان های امام خمینی(س)، با اشاره به صلح حدیبیه گفت: فتح مبین احد، بدر، خندق و تبوک نیست؛ مربوط به صلح حدیبیه است.

گاهی ثمرات مصالحه درست از صدها جنگ بیشتر است.

این سخن، فراتر از یک روایت تاریخی، ما را به یکی از مهم ترین مفاهیم در سیره پیامبر(ص) می رساند: آیا پیروزی همیشه در میدان جنگ به دست می آید؟ یا گاهی یک تصمیم درست برای صلح می تواند دستاوردی بزرگ تر از یک پیروزی نظامی داشته باشد؟ پاسخ قرآن به این پرسش، ماجرای حدیبیه است.

پیامبر اکرم(ص) در سال ششم هجری برای انجام عمره به سوی مکه رفت، اما قریش مانع ورود مسلمانان شد.

مذاکرات سرانجام به پیمانی انجامید که برخی مفاد آن برای شماری از مسلمانان دشوار بود.

مسلمانان همان سال وارد مکه نشدند و در برخی جزییات نیز پیامبر(ص) برای جلوگیری از بن بست مذاکرات انعطاف نشان داد.

از جمله وقتی مشرکین به نوشتن کلمه رسول الله در متن توافق اعتراض کردند پیامبر پذیرفتند کلمه رسول الله حذف شود.