ریشه های علمی یک دلگیری؛ چرا جمعه ها دلمان می گیرد؟

دلگیری عصر جمعه را خیلی ها می شناسند.

آن حس نامعلومی که از نیمه های بعدازظهر شروع می شود و کم کم سنگین تر می شود، انگار چیزی از دست رفته و چیزی ناخوشایند نزدیک است.

 تجربه دلگیری غروب جمعه ها آن قدر شایع است که روان شناسان ایرانی و خارجی سال هاست درباره اش حرف زده اند.

به گزارش تابناک، در ایران بسیاری از روان شناسان این حالت را به پایان حس آزادی نسبت می دهند.

جمعه برای ذهن ما نماد رهایی است؛ روزی که زنگ ساعت بی معنا می شود و فشار مسئولیت ها موقتاً کنار می رود.

وقتی غروب فرامی رسد، مغز ناگهان متوجه می شود که این رهایی رو به پایان است.

سایت تخصصی یک پزشک چند سال پیش در مطلبی دقیق نوشته بود که این گذار ناگهانی از فضای آزاد تعطیلات به ساختار هفته، یکی از اصلی ترین دلایل دلگیری است.

ذهن ما از پیش، فهرست کارهای ناتمام، جلسات احتمالی و مسئولیت های فردا را مرور می کند و اضطراب پیش بینی کننده را فعال می سازد.

چرخش صدوهشتاد درجه ای همین نکته را روان شناسان آمریکایی هم تأیید کرده اند.

دکتر سوزان آلبرز و دکتر کیا-رای پرویت در کلینیک کلیولند توضیح داده اند که آخر هفته بار شناختی ذهن را پایین می آورد.

آدم بدون عجله بیدار می شود، ترافیک صبحگاهی را فراموش می کند و رییس را نمی بیند.