چگونه بلوک مستقرِ طبیبیان 50 سال هماهنگی را ناهماهنگ می کند؟

نقدی بر اساس هژمونی دانش، تغییر صلاحیت فقه و غیرسیاسی سازی بر یادداشت دکتر طبیبیان چکیده.

محمد طبیبیان در یادداشت اخیر خود، ساختار تصمیم گیری و ساختار منافع را مانع اصلاحات اقتصادی می داند.

نقد حاضر این تشخیص را یک گام عقب تر می برد: منافع فقط مانع سیاست نیستند؛ سیاست های تخصیصی، خصوصی سازی، بانک و قواعد مالکیت نیز منافع و ظرفیت های تازه می سازند.

استدلال اصلی این است که شبکه طبیبیان–نیلی در دو لحظه هژمونیک شد: نخست، هنگامی که یک گرایش اقتصادی از میان دانش های رقیب به مقام کارشناسی اقتصادی ارتقا یافت؛ دوم، هنگامی که بخشی از تصمیم های مربوط به مالکیت و توزیع از میدان فقهی–حقوقی به قلمرو کارایی، رقابت و اصلاح منتقل شد.

نتیجه نه حذف فقه، بلکه بازساخت آن در قالب فقه بانک، بورس و بازار سرمایه بود؛ فقهی که خود می تواند علیه انحصار و نتایج بازارسازی نیز موضع بگیرد.

این هژمونی بنابراین کامل نیست، بلکه پروژه ای منازعه آمیز برای سخت کردن یک آرایش منافع است.

1.

نقطه شروع: طبیبیان منافع را می بیند، اما تاریخ تولید منافع را نهطبیبیان در مقاله چرا بحران اقتصادی در ایران نقطه پایان ندارد؟ می نویسد که مانع اصلی فقط کمبود دانش نیست، بلکه ساختار تصمیم گیری و ساختار منافعی است که اصلاحات را دشوار می کند؛ در عین حال برنامه سوم، بانک خص�